هفت‌ها - Blogs http://www.pourmohsen.com/ هفت‌ها en-us 2010-07-30T21:26:34+03:30 hourly 1 2000-01-01T12:00+00:00 گفت و گو با مهدی ربی، نویسنده‌‌ی مجموعه داستان «برو ولگردی کن رفیق» http://www.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=277

کاراکترهای داستانم، خاتمی را خیلی دوست داشتند

مهدی ربی، نویسنده اهوازی سه سال پیش به خاطر مجموعه داستان «‌آن گوشه‌ی دنج سمت چپ» برنده جایزه ادبی روزی روزگاری شد. از این نویسنده جوان، اخیراً مجموعه داستان دیگری با نام «برو ولگردی کن رفیق» منتشر شده است. با او درباره‌ی داستان‌های تازه‌اش در این کتاب گفت و گو کردم. این گفت وگو را که در روزنامه فرهیختگان منتشر شد، می‌توانید در این‌جا بخوانید.
]]> 277@http://www.pourmohsen.com/ گفت و گو 2010-07-25T11:52:21+03:30 عاشقانه دیگر http://www.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=276 و با تو تنها می‌شوم

]]> 276@http://www.pourmohsen.com/ شعر 2010-07-17T19:32:06+03:30 ۱۰ نويسنده مشهوري که خودکشي کردند http://www.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=275 نويسندگان زيادي با افسردگي شديد روبه رو بودند و شيفته‌ي خودکشي شده‌اند و بعضي‌ها اعتقاد دارند رابطه‌ي نزديکي بين مهارت‌هاي هنري و وضعيتي که موجب شکنجه روحي است، وجود دارد. اگر نگوييم همه، اما بسياري از نويسندگاني که خودکشي کردند، به افسردگي شديد مبتلا بودند. در اينجا به ۱۰ نويسنده مشهوري که خودکشي کردند مي‌پردازيم.

۱۰- يوکيو ميشيما (۱۹۷۰-۱۹۲۵)
يوکيو ميشيما، اسم مستعار کيميتيک هيرا اوکا، نويسنده، بازيگر و نمايشنامه‌نويس برجسته‌ي ژاپني بود. او تا ۱۲ سالگي تحت مراقبت شديد مادربزرگش بزرگ شد و اجازه نداشت با بچه‌هاي ديگر بازي کند، ورزش کند و به قول معروف آفتاب، مهتاب نديده بود.
نخستين مواجهه ميشيما با ادبيات همراه با برخورد بين او و پدر نظامي‌اش بود که هر جا نوشته‌اي از فرزندش را پيدا مي‌کرد نابودش مي‌کرد. او در ايام دبيرستان، به نويسنده‌اي موفق تبديل شد، اما براي اين‌که مورد تمسخر همکلاسي‌هايش قرار نگيرد، با اسم مستعار شعرهايش را چاپ مي‌کرد. ميشيما در سال ۱۹۴۷ از دانشگاه توکيو فارغ التحصيل شد و به انتشار داستان‌ها، شعرها و نمايشنامه‌هايش ادامه ‌داد.  او که به فنون رزمي و تناسب اندام علاقه‌ي فراواني داشت به نيروي دفاع از خود ژاپن پيوست، بعدها فعاليتش را در انجمن حفاظت آغاز کرد، در سال ۱۹۷۰ ميشيما و چهار عضو ديگر انجمن حفاظت، فرماندهي نيروهاي دفاع شخصي ژاپن را در دست گرفتند و از اجراي فرامين ...]]> 275@http://www.pourmohsen.com/ گزارش ادبی 2010-07-15T20:25:55+03:30 گفت و گو با علی شروقی، نویسنده مجموعه داستان «‌شکارحیوانات اهلی» http://www.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=274

جهان ذهنی از نگاه یک نویسنده اهلی

اخیراً از علی شروقی، منتقد و روزنامه‌نگار، مجموعه داستانی منتشر شده‌ است. اولین کتاب این نویسنده جوان با عنوان «شکار حیوانات اهلی» مجموعه‌ای از سه داستان کوتاه است. با علی شروقی درباره مجموعه داستانش گفت وگو کرده‌ام. این گفت و گو را که در روزنامه فرهیختگان منتشر شده، می‌توانید این‌جا بخوانید.]]> 274@http://www.pourmohsen.com/ گفت و گو 2010-07-13T13:12:39+03:30 نگاهي به مجموعه داستان «تهران در بعدازظهر»، نوشته‌ي مصطفي مستور http://www.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=273

درد دل‌هاي يک مصلح اجتماعي

داستان‌نويس چه تفاوتي با وقايع‌نگار دارد؟ قصه از چه ويژگي‌ برخوردار است که از واقعه نگاشته شده، جذاب‌تر است؟ اگرچه مورخين به ظاهر وظيفه‌اي «خطير» در گزارش شرح ماوقع دارند، اما بهترين لحظات تاريخ معاصر را نه مورخين، بلکه قصه‌نويسان گزارش کرده‌اند.

به همين دليل است که قصه‌‌نويس به عنوان يک هنرمند تقديس و يا حداقل تقدير مي‌شود و مورخ بايد پاسخگوي هزاران نکته‌ي مبهم در وقايع‌نگاري کوتاه خود باشد.

با اين مقدمه سراغ داستان‌هاي مجموعه «تهران در بعدازظهر» نوشته‌ي مصطفي مستور مي‌روم. در داستاني به همين نام، نويسنده، هفت داستان را حوالي ساعت سه تا پنج بعدازظهر در نقاطي از تهران روايت مي‌کند. روايت‌هايي که هر کدام تکه‌هايي از روايتي بلندتر به نظر مي‌رسند. هر کدام از اين پاره روايت‌ها، نقطه‌ي اوج و فرود خود را دارند و همه‌شان اتفاق‌محور هستند. از تمام داستان «تهران در بعدازظهر» تنها چيزي که عايد خواننده مي‌شود اين است که در تهران و در فاصله‌ي دو ساعت در نقاط مختلف شهر اتفاقات متفاوتي مي‌افتد. خب که چي؟ اهميت داستاني اين ايده چيست؟

هر مخاطبي در هر جاي دنيا مي‌داند که در کسري از ثانيه، ميليون‌ها اتفاق متفاوت در جهان رخ مي‌دهد. هر کدام از اين اتفاقات مي‌توانند پتانسيل داستاني داشته باشند. اما صرف قرار گرفتن اين اتفاقات در کنار هم، نه شگردي داستاني است و نه ارزش ادبي دارد. اتفاقاً بر عکس،‌ هنر نويسنده در اين است که در محدودترين زاويه‌ها، ميدان ديد ارزشمندي را در ساختار متن خلق کند.

در داستان ديگري از مجموعه با نام «چند مساله‌ي ساده» نويسنده بار ديگر سراغ ايده‌اش مي‌رود و «متن‌هايي درباره‌ي به هم پيوستگي زندگي اجتماعي» مي‌نويسد.

داستان «چند مساله ...]]> 273@http://www.pourmohsen.com/ نقد 2010-07-06T19:57:17+03:30 گفت و گوی اشپیگل با فیلیپ راث، نویسنده‌ی آمریکایی http://www.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=272

مرگِ یکی مثل همه

فیلیپ راث، ۷۵ ساله یکی از بهترین نویسندگان آمریکایی معاصر است. از مشهورترین آثار او می‌توان به «شکایت پورتنی» (۱۹۶۹) «با یک کمونیست ازدواج کردم» (۱۹۹۸) و «ننگ بشری» (۲۰۰۰) اشاره کرد. او در سال ۱۹۹۸ به خاطر رمان «چوپانی آمریکایی» جایزه‌ی پولیتزر را دریافت کرد. مجله‌ی اشپیگل آلمان با فیلیپ راث درباره‌ی رمان «یکی مثل همه» که اخیرا با ترجمه‌ی پیمان خاکسار و توسط نشر چشمه در ایران منتشر شده گفت و گو کرده است. ترجمه این گفت وگو را که در روزنامه فرهیختگان چاپ شده، می‌توانید در این‌جا بخوانید.]]> 272@http://www.pourmohsen.com/ گفت و گو 2010-07-05T15:23:54+03:30 گفتاري درباره سرقت شعر http://www.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=271 سايت ايران صدا، از اين‌جا بشنويد.]]> 271@http://www.pourmohsen.com/ نقد 2010-07-04T14:53:52+03:30 حاشیه‌ای بر ارتباط کیفیت یک اثر ادبی و تیراژ http://www.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=270

توفان در فنجان

آیا کتابی که پرفروش است، حتماً کتاب خوبی یا ارزشمندی است؟ به عبارت دیگر آیا می‌توان بین فروش و ارزش یک کتاب ارتباط برقرار کرد؟ از سوی دیگر، هر کتاب ارزشمندی، پرفروش خواهد شد؟ و این‌که آیا اگر کتابی پرفروش نشد، کتاب خوبی نیست؟ آیا طبق منطقی به ظاهر روشنفکرانه، پروفروش بودن یک کتاب، به نوعی می‌تواند نشانگر عامه‌پسند بودن یک اثر ادبی و ارزش ادبی پایینش باشد؟

تمام این سوالات و پرسش‌هایی با منطق‌های مشابه همیشه مطرح بوده و انگار پایانی ندارد. برای پاسخ دادن به این سوالات باید از منطق استقرایی استفاده کرد. چرا که تاریخ ادبیات نشان داده، نمی‌توان صرفاً با منطق استعلایی سراغ این نوع سوالات رفت. اما منطق استقرا، مبنی بر واکنش‌های مشابه به دفعات قابل توجه است. بنابراین تیراژ یا همان شمارگان نقش مهمی در پاسخ به این پرسش‌ها دارد.

حال بیاییم بنگریم که یک کتاب پرفروش ادبی در ایران، چند نسخه به‌فروش می‌رود. فرض کنیم تیراژ هر چاپ یک کتاب ادبی ۲۰۰۰ نسخه باشد (که البته به‌طور متوسط شاید ۱۵۰۰ نسخه باشد) و یک کتاب پرفروش ادبی ۱۵ بار تجدید چاپ شود. با این اوصاف یک کتاب پرفروش ادبی، حدود ۳۰ هزار نسخه به فروش می‌رسد. همان‌طور که می‌دانیم استقرا مبتنی بر تعدد است. بنابراین آیا می‌توان با فروش ۳۰ هزار نسخه‌ای یک کتاب، در کشوری ۷۵ میلیون نفری، براساس استقرا، استدلال کرد؟

توجه داشته باشیم که به دلیل بیمار بودن صنعت نشر و نقص سیستم توزیع کتاب، کتاب‌ها در بازار نشر رقابت برابری ندارد. در ضمن این تعداد آن‌قدر کم است که نمی‌توان آن را معیاری برای یک جامعه آماری مناسب تلقی کرد. فراموش نکنیم که تعداد در این استقرا، چندان هم برابر نیست. یعنی نمی‌توان یک خواننده کتاب را با یک خواننده دیگر هم‌سنگ دانست. بنابراین در جامعه‌ای با مختصات ایران که جامعه‌ای ...]]> 270@http://www.pourmohsen.com/ نقد 2010-06-23T15:00:39+03:30 دردِ مرگِ مشترک http://www.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=269 «فکر می‌کنم باید یک سیستم امنیتی بیولوژیکی باشد که به آدم‌ها قبل از یک سن مشخص اجازه ندهد که واقعاً بفهمند که مرگ تمام وقت به کارش ادامه می‌دهد و بر همه چیز غلبه می‌کند.»

]]> 269@http://www.pourmohsen.com/ چنین گفت 2010-06-22T20:03:22+03:30 گفت وگو با شهریار وقفی‌پور، مترجم رمان «در ستایش مرگ» نوشته‌ی ژوزه ساراماگو http://www.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=268

مترجم، سبک نویسنده را ترجمه می‌کند

شهریار وقفی‌پور سال ۸۹ را با دستی پر آغاز کرده. امسال در نمایشگاه کتاب، ترجمه‌ی او از رمان «در ستایش مرگ» نوشته‌ی ژوزه ساراماگو و یک اثر تالیفی درباره‌ی نقد ادبی در ایران منتشر شده است. در حاضر وقفی‌پور منتظر است تا سه رمانش از وزارت ارشاد مجوز انتشار بگیرند. جدای از این‌ها ترجمه شش اثر داستانی و مجموعه مقالات والتر بنیامین نیز قرار است پس از اخد مجوز منتشر شود. با شهریار وقفی‌پور درباره رمان «در ستایش مرگ» گفت و گو کردم. این گفت و گو را که در 268@http://www.pourmohsen.com/ گفت و گو 2010-06-20T14:03:09+03:30