در مصاحبه‌اي از فيليپ راث که ترجمه کرده‌ام و به زودي در روزنامه فرهيختگان منتشر خواهد شد، جملاتي خواندم که انگار درد مشترک همه آدم‌هاست، با هر زباني و از هر جايي. راث مي‌گويد:
«فکر مي‌کنم بايد يک سيستم امنيتي بيولوژيکي باشد که به آدم‌ها قبل از يک سن مشخص اجازه ندهد که واقعاً بفهمند که مرگ تمام وقت به کارش ادامه مي‌دهد و بر همه چيز غلبه مي‌کند.»