
يادتان هست؟
لولک و بولک را ميگويم. شخصيتهاي کارتون محبوبِ دوران کودکيام. لولک و بولک، يا آنطور که ما صدايش ميزديم دراز و کوتاه. احتمالاً بسياري از همنسلان من، خودش را با خواهر يا برادر يا دوستي که از نظر سني نزديکش باشد، در هيات همين لولک و بولک ديده است. کارتنهاي دوران کودکي ما، «فوتباليستها» و «کارآگاه گجت» و «چوبين» نبود. منظورم آن سالهاي خيلي کودکيمان است. «مسافر کوچولو»، «پت پستچي»، «پسر شجاع» و... وقتي که کارتون در لفظ مردم، کارتن بود، انيميشن نبود. همين ديروز بود انگار، همين ديروز.